Ontnuchterd na een faillissement …

28 februari 2018 om 10:02 | 860 weergaven

©Thinkstock

Een gefailleerde ondernemer is er twee waard: hij is zijn vaardigheden niet kwijt en heeft bovendien iets bijgeleerd. Daarom is hij ook beter voorbereid op een heropleving. Tenminste als hij dit heeft kunnen bespreken met andere mensen die een gelijkaardige ondergang hebben meegemaakt. Een ontmoeting met vijf veerkrachtige ondernemers.

 

Jaar in, jaar uit zijn er in Brussel enkele honderden echte (niet frauduleuze) faillissementen. Telkens een drievoudig trauma, op menselijk, beroeps en financieel vlak. En vaak staat de ondernemer helemaal alleen tegenover zijn ‘mislukking’. “Niemand beseft wat hij of zij meemaakt”, betreurt Eric Vanden Bemden, de coördinator van het reStart programma bij Beci, die zulke ondernemers sinds iets meer dan een jaar bijstaat. “Dankzij dit programma ontmoet de gefailleerde ondernemer andere mensen die een gelijkaardige situatie hebben ondergaan. Hij kan dus spreken en er wordt naar hem geluisterd. Hij wordt niet beoordeeld, wél begrepen.”

Uit deze ontmoetingen ontstaan krachtlijnen die van belang kunnen zijn voor elke ondernemer die een moeilijke periode tegemoet gaat. Als hij niet een aantal voorzorgen neemt, kan deze tegenslag hem letterlijk ‘breken’. Al vertonen ze enkele gelijkenissen, de verhalen hierna zijn uniek. Voor ondernemers zijn dit waardevolle getuigenissen. Want al beweert Confucius dat “ervaring een lantaarn is die men op de rug draagt en die daarom slechts de afgelegde weg belicht”, toch kan dit licht ons ook vandaag verder helpen.

Als zaakvoerder van een Press & Public Relations bureau in de lifestyle-sector tussen 2000 en 2014, kwam Elias zwaar onder druk te staan door de opkomst van nieuwe technologieën. “In het begin hield ik enorm veel van dit beroep, maar ik werd het moe”, geeft hij toe. “Op den duur had ik er zelfs een hekel aan, maar toen de eerste moeilijkheden kwamen opdagen, heb ik willen verderzetten, tot in 2014, het jaar van het faillissement. Ik voelde me ergens opgelucht.” Soms is het goed om op tijd te stoppen: “Het positieve doorzettingsvermogen mag niet in negatieve koppigheid vervallen”, zegt Eric Vanden Bemden. Elias wil in de komende jaren een nieuwe start nemen, liefst in de modesector en de kunst.

Zijn verhaal heeft wat in gemeen met het parcours van Sandra. Na een bloemenwinkel runde ze 10 jaar lang een wasserij. “Ik heb geïnvesteerd en mezelf volledig ingezet tijdens al die jaren, zonder er voordeel uit te halen”, vertelt ze. “Weliswaar moest ik mijn appartement afbetalen en ik wilde het niet kwijtspelen.” Vandaag neemt ze de tijd om er weer bovenop te komen. Ze wil haar beroepsleven een nieuwe wending geven in de richting van menselijke ontwikkeling.

Fatima moest geen 10 jaar wachten op een faillissement. “Twee weken na de oprichting van de onderneming – een verkoopwinkel voor meubilair – heeft mijn partner de rekeningen leeggehaald en is daarna verdwenen. Ik weet nog steeds niet waar hij is en wat hij doet. Ik moet toegeven dat ik waarschijnlijk te naïef ben geweest”, erkent ze. Als slachtoffer van een oneerlijke vennoot wenst ze nu een nieuw project op gang te brengen met de creatie van een juwelenmerk onder de naam Kanouri, de benaming van de etnie waar zijn afkomstig van is.

Anisia lanceerde zich in de haute couture voor dames met veel enthousiasme. Ze vertelt de mislukking en de drie oorzaken ervan: “Eenzaamheid door een gebrek aan netwerk, onvoldoende financiering en een slechte ligging voor mijn winkel.” Dit is een typische combinatie van oorzaken voor een faillissement. Na deze ongelukkige ervaring heeft ze haar activiteit herzien en legt ze voortaan de klemtoon op imago-advies, een dienst die zij niet in haar prijzen had opgenomen. En ze verzorgt nu ook haar netwerk.

Hervé opende zijn restaurant eind 2007 en incasseerde enkele maanden later de financiële crisis. “Een ware tsunami, die ik niet heb overleefd”, herinnert hij zich. “Het was een Frans franchisingstelsel dat zich in België wou ontwikkelen. Het werd een zware klap, niet alleen beroepsmatig, maar ook financieel en op menselijk vlak. U staat er alleen voor. In dit opzicht betekent het programma een efficiënte begeleiding bij de opleving.”

Delen