Sign for my Future: ook bedrijven laten hun stem horen

Door Johan Debière  - 26 februari 2019 om 17:02 | 165 weergaven

©Jérémy Barande

Het positieve van revoluties is dat zij gevestigde patronen op de helling zetten. Dit is het geval met Sign for my Future. Oorspronkelijk een burgerbeweging is SFMF er ook in geslaagd een flink aantal bedrijven warm te maken voor het dringende klimaatvraagstuk.

Hoeven we hier nogmaals de nu duidelijk zichtbare gevolgen van de klimaatverandering aan te halen? Toename van de regenval, aanhoudende droogtes, hittegolven enz. Om op te komen tegen deze situatie hebben verscheidene bedrijfsleiders beslist zich publiekelijk aan te sluiten bij het SFMF initiatief en te pleiten voor een ingrijpend klimaatbeleid in België.

Wat zou dit concreet betekenen? Ten eerste een wettelijk kader dat uiterlijk eind 2020 in werking zou treden en België tegen 2050 klimaatneutraal zou maken. Een dergelijke evolutie zou vanzelfsprekend gefaseerd verlopen. En de vermindering van de uitstoot van industrie en elektriciteitsproducenten zou op Europees niveau worden gecoördineerd via de Europese markt voor broeikasgasemissies (EU ETS). Vervolgens moet uiterlijk eind 2022 een investeringsplan worden gelanceerd met positieve effecten voor iedereen. Tot slot moet de politieke wereld een beroep doen op een neutrale klimaatraad, die zou bestaan uit deskundigen verantwoordelijk voor het opvolgen, evalueren en bijsturen van het beleid, indien nodig.

 

Van een noodsituatie en kans maken

Als Ingenieur Bruggen, Water en Bossen en CEO van de internationale groep Veolia (die ook in België goed is gevestigd) weet Antoine Frérot wat de klimaatnoodtoestand betekent. Reeds in 2014 wilde hij Veolia positioneren als een groep die “innoveert en nieuwe technologieën voor de circulaire economie creëert, waarbij het klassieke lineaire model wordt omgezet in recycling-lussen”. Antoine Frérot was toen ook al overtuigd door het concept van de smart cities, dat aanzienlijke energiebesparingen mogelijk maakt en zelfs energieverbruikers kan omvormen tot zelfproducenten, waardoor het energieverbruik en de energiekosten nagenoeg verdwijnen. Met de keuze van dit paradigma helpt Antoine Frérot onze planeet en geeft hij zijn groep de kans om innovatieve technologieën voor te stellen die nuttig zijn om de opwarming van de aarde tegen te gaan – direct (met collectieve verwarmingsinstallaties op biomassa) of indirect (via de digitalisering).

Een andere gelijkgestemde bedrijfsleider is bijvoorbeeld Thomas Leysen. De groep Umicore die hij leidt draagt bij tot de opkomst van een nieuwe generatie batterijen voor elektrische voertuigen. Net als Veolia, dat zich aansloot bij SFMF, mobiliseert Umicore zich officieel. Dit verrast zijn omgeving niet: Thomas Leysen komt openlijk op voor duurzame ontwikkeling. Hij is voorzitter van de vereniging The Shift en heeft, evenals de CEO van Veolia, goed begrepen dat het niet langer utopisch is om economische ontwikkeling en bescherming van het klimaat onderling te verbinden.

We twijfelen er niet aan dat de inzet van deze twee topmanagers een aantal KMO-bedrijfsleiders zal aanzetten om eindelijk de vele initiatieven die ook zij op dit gebied nemen, openbaar te maken. We hebben sommige trouwens al opgespoord. Zo bijvoorbeeld het productiehuis Orange Clignotant, dat elke videoproductie milieuvriendelijk compenseert. We zullen andere dergelijke initiatieven zeker bekendmaken.

Delen