“The Running Generation”

3 juni 2019 om 16:06 | 161 weergaven

Young athletic man running at park during cold autumn morning

Generatie Y zit vol tegenstrijdigheden. Ze is onwrikbaar over het evenwicht tussen werk en privéleven en tegelijk uiterst ambitieus, soms tot overmaat toe. Dat zorgt nu en dan voor ellende …  

Ja, het is een beetje cliché, de recruiter die een jonge kandidaat voor een eerste baan interviewt en hem vraagt waar hij zichzelf over twee jaar ziet. “Ik wil graag manager van mijn team worden”, luidt het antwoord. Generatie Y voelt niets voor een lange carrière in dezelfde onderneming of afdeling en wil zich daar ook niet stapje voor stapje een weg banen in de hiërarchie, zoveel is duidelijk. Nee, ‘Gen Y’ wil sneller, sterker en op een meer spectaculaire manier vooruitgang boeken in zijn loopbaan. Dit is kenmerkend voor het tijdperk van Facebook en van de opvolgers van de Star Academy: als je niet dagelijks iets interessants te posten hebt en als je op je 30e geen succesverhaal hebt gemaakt van je beroep, dan ben je een loser!  

Giles Daoust, CEO van Daoust

De tegenstrijdigheid tussen overdreven ambitie (of een zwaarlijvig ego) en het belang dat Gen Y hecht aan het onaantastbaar evenwicht tussen werk en privé, daar klemt het schoentje. Boordevol ambitie de vrije teugel laten in stipt 38 uur per week? Wees dan niet verwonderd dat dit een Running Generation wordt, die in zijn loopbaan soms geen onderscheid maakt tussen sprint en marathon.  

Dit leidt tot een aparte vorm van uitstelgedrag, met jonge ambitieuze mensen die zeer snel werken zonder ooit een blik in de achteruitkijkspiegel te werpen et die en soms vergeten hun eigen vaardigheden te beoordelen. Flink doen en opscheppen, maar inzicht in de eigen beperkingen, daar komt weinig van in huis. Doordouwen maar geen tijd nemen voor vorming. Zulke haast en spoed kunnen uitdraaien op een spoedgeval: de talrijke burnouts die deze werknemers zelf veroorzaken vanwege de druk die zij zichzelf opleggen en omdat zij hun eigen grenzen niet inzien.

  

Ook ik ben voorstander van ambitie, maar tegelijk pleit ik hier voor de nodige nederigheid. Je ego kan je ergste vijand worden. Als je nog zaken moet leren, dan strekt het je tot eer dit gewoon toe te geven. Doe niet alsof je alles weet maar tracht te bepalen waar je kennis tekortschiet. Investeer wat vrije tijd in het leerproces, via de vele kanalen die tot je beschikking staan.  

We leven in het gouden tijdperk van de kennis. Geen enkele vroegere generatie kreeg toegang tot zoveel informatie, op het web, in boeken uit de hele wereld die nu via Amazon verkrijgbaar zijn, via MOOCs en de kosteloze of betalende opleidingen die allerlei overheids- en privéorganisaties aanbieden. In ruil daarvoor is het onze taak om voortdurend te lezen, documentatie te vergaren en opleidingen te volgen. Alles ‘on the job’ aanleren is niet mogelijk. En de onderneming is niet de enige opleider van jonge mensen in de vaardigheden die ze moeten ontwikkelen. Wie aan een carrière begint, moet zichzelf voortdurend in vraag stellen. Lezen, documentatie verzamelen, zich vormen. Je fouten kunnen herkennen en hieruit leren. Nooit geloven dat je alles weet.  

En ten slotte nog dit citaat van Nietzsche: “Wie ooit wil leren vliegen, moet eerst leren rechtstaan, stappen, lopen, klimmen en dansen. Om te vliegen is meer nodig dan vleugels bewegen.”  

Giles Daoust, CEO van Daoust 

Delen