Raphaël de Borman, CEO en medeoprichter van Panora.me

20 december 2019 om 08:12 | 321 weergaven

Raphaël de Borman

Het bedrijf verlaten dat je zelf hebt opgericht en 15 jaar lang gerund? Een moeilijke beslissing, ook al stap je over naar een startup-avontuur. Met de lancering van Panora.me bewijst Raphaël de Borman dat je het bestaande moet kunnen verlaten als je je er niet langer op je plaats voelt. De in 2016 opgerichte startup is vandaag succesvol met een nieuwe technologie: de activering op afstand van een ultra zoom apparaat, waarmee de gebruiker een panoramische selfie ontvangt 

 

Jij bent een van de ondernemers die meteen na de studiejaren een bedrijf hebben opgericht. Met drie vrienden lanceerde je toen Eventattitude, een onderneming die evenementen organiseert. Het werd een echt succes. En toch beslis je 15 jaar later om ermee te stoppen. 

Ik moet toegeven dat ik 15 jaar lang in een omgeving heb gewerkt die soms bijzonder afmattend kan zijn. Wij waren vrij groot, leverden puik werk, maar onvermijdelijk verliepen sommige evenementen minder vlot. Dan moet je steeds kunnen terug stuiteren, problemen oplossen en teams gemotiveerd houden. Ik had daar hoe langer hoe meer moeite mee. Ik was in feite een manager wordt, terwijl ik eerder een ondernemer ben, niet zozeer een goede manager.  

 

Waarom heb je deze verrassende beslissing genomen?  

Spijtig genoeg wanneer we met een cashflow probleem werden geconfronteerd. Ik heb opnieuw geld in het bedrijf moeten steken. Toen dacht ik: “Als je dit na 15 jaar nog moet doen, dan loopt er iets verkeerd.” Deze conclusie opende een soort mentale deur. Voor het eerst aanvaardde ik dat ik ook iets anders zou kunnen doen en dat ik mijn tijd en vaardigheden tijdens de afgelopen jaren misschien niet optimaal had gebruikt. 

 

Wat besliste je dan te doen?  

Mijn houding was wellicht niet de beste. Als ondernemer ben je constant druk bezig en heb je geen tijd om wat afstand te nemen. Persoonlijk was ik enorm vermoeid. Dit zou waarschijnlijk niet zijn gebeurd als ik vooruitziend genoeg was geweest om tegen de collega’s te zeggen: “Kijk, de last wordt mij te zwaar. Ik gun mij drie maanden en kon daarna sterker terug, met nieuwe ideeën”. Op die manier zou ik vandaag nog steeds bij Eventattitude werken. Door mijn frustratie greep ik naar het eerste goede idee dat ik vond en vertelde ik mijn partners dat ik niet de tijd zou vinden om dit binnen het bedrijf te ontwikkelen. Ik moest dus opstappen en aan een nieuw avontuur beginnen. 

 

Wat was dit goede idee dan? 

Ik twijfel heel erg aan de mythe van het geweldige idee. Ik geloof niet dat geniale ideeën plots door het hoofd van ondernemers schieten. Ik heb vele uren op het internet zitten snuffelen en ontdekte daar dat het Australische Bureau voor Toerisme een promotieactie had georganiseerd voor Aziatische toeristen. De video toonde een zeer vernuftig principe voor het activeren van een fototoestel op afstand. Een paar seconden later kregen de toeristen op hun telefoon geen foto, maar een video in unzoom. Het concept van Panora.me heb ik dus niet uitgevonden. De video was fake, maar dankzij de technologische en creatieve bewaking had ik het concept te pakken. 

 

 

Podcast inspiratie:  

In between the ears: Schrik van het onbekende? Dan is deze podcast van BBC3 niets voor u. Elke aflevering gaat iemand op zoek naar een bijzonder verhaal. In een aflevering volgt een radiomaker een autosnelweg, en mijmert hij op het gezoem van auto’s. In een andere gaat een maker op zoek naar haar roots en herontdekt een haast verloren Joods-Europese taal. Vertragen klonk zelden zo mooi. 

 

 

Delen