Als een bedrijf een medewerker naar het buitenland stuurt of internationaal talent aanwerft, rijst al snel de vraag van het statuut van de betrokken persoon. De regels die gelden voor expats verschillen sterk van de regels die van toepassing zijn op impats, vooral op fiscaal, sociaal en contractueel vlak.
Veel bedrijven doen tegenwoordig een beroep op internationale mobiliteit om bijvoorbeeld een dochteronderneming op te zetten, expertise aan te trekken of een lokaal team te versterken.
In deze context komen twee begrippen vaak terug: expatriatie en impatriatie. Beide termen worden vaak met elkaar verward. Toch zijn er belangrijke verschillen met betrekking tot de arbeidsovereenkomst, de fiscaliteit, de sociale zekerheid en de loonadministratie.
Om een internationale opdracht correct te kunnen structureren, is het belangrijk zich bewust te zijn van die verschillen.
Expat: een medewerker die naar het buitenland wordt gestuurd
Een expat is een werknemer die zijn land van herkomst verlaat om in een ander land een professionele activiteit uit te oefenen, meestal voor een bepaalde periode.
Enkele voorbeelden: een medewerker die naar een buitenlandse dochteronderneming wordt gestuurd of die tijdelijk wordt ingezet op een internationaal project.
Het statuut van expat wordt gekenmerkt door een aantal bijzonderheden. De medewerker oefent zijn activiteit in een ander land uit maar de arbeidsovereenkomst kan gekoppeld blijven aan het land van herkomst of lokaal worden afgesloten. De fiscale en socialezekerheidsregels hangen onder meer af van de duur van de opdracht, internationale verdragen en het type contract.
Deze elementen moeten zorgvuldig geanalyseerd worden om dubbele belastingheffing of conformiteitsproblemen te voorkomen.
Impat: internationaal talent dat naar je land komt
Een impat is een buitenlandse werknemer die naar jouw land komt om er zijn activiteit uit te oefenen.
Enkele voorbeelden: een talentvolle persoon die voor een strategische functie wordt aangeworven, een expert die naar het Europese hoofdkantoor wordt overgeplaatst of een medewerker die een lokaal team komt versterken.
In dit geval wordt de beroepsactiviteit in het gastland uitgeoefend. De arbeidsovereenkomst is doorgaans lokaal maar kan specifieke kenmerken hebben die verband houden met de internationale mobiliteit, voornamelijk op het gebied van verloning en voordelen.
Naargelang van de wetgeving komen impats ook in aanmerking voor bepaalde specifieke fiscale stelsels.
Belangrijke administratieve en fiscale gevolgen
Internationale mobiliteit brengt aanzienlijke administratieve en fiscale uitdagingen met zich mee
Bedrijven moeten met name rekening houden met verschillende factoren:
- de duur van de opdracht
- het betrokken land
- het loon
- internationale fiscale overeenkomsten
- de toepasselijke socialezekerheidsregels
Een slecht gestructureerd statuut kan het bedrijf blootstellen aan belangrijke juridische risico's en onverwachte kosten met zich meebrengen. Het loonpakket en de voordelen moeten ook correct worden berekend en geoptimaliseerd, anders dreigt de werkgever kosten te moeten betalen die hoger dan noodzakelijk zijn.
Via een voorafgaande analyse kan dus worden nagegaan welke structuur het best aansluit bij de internationale opdracht.
Conclusie
Expatriatie en impatriatie zijn twee verschillende situaties van internationale mobiliteit: de ene betreft een medewerker die naar het buitenland wordt gestuurd om er te werken, de andere een medewerker die zijn activiteit in een nieuw land komt uitoefenen.
In beide gevallen zijn er talrijke contractuele, fiscale en sociale gevolgen. Een grondige kennis van deze mechanismen helpt beslissingen te onderbouwen en internationale projecten doeltreffend te organiseren.
Door Wim Lavaerts : Business Development Manager International Employment
Ontdek onze HR & Sociale opleidingen